19 mayıs ve ben yine çalışıyorum....Canım Ortaköy e gidip bir kumpir bir de bira alıp,tur teknelerinden birine binip boğaz turu yapmak isterken hemde...
Bundan beş yıl önce falandı sanırım,bir 29 ekim di....benim yine Ortaköy krizim tuttu...arkadaşlar çoluk çocuk sürükledim peşimden oruçluyuz birde ,orucumuzu açarız sonrada fener alayına katılırız diyerek...ama gittiğimizde fener alayı olmayacağını söylediler çok üzüldüm...o üzüntüyle yedim de yedim iftarda:)sırf üzüntüden:)neyse ..hadi dönelim eve dedik,otoparka doğru yürümeye başladık....
Tam geldik otoparka trafik durmuş yol kapalı çok uzaktan onuncu yıl marşı çalıyor....önden ufak belediye arabaları fener dağıtıyor:)o anki sevincimi anlatamam çocuklar gibi...oğlum ben galatasaraylıyım fener alayına katılmam diye kendini yırtsa da bir coşkuyla daldık bize yetişen kalabalığın arasına...insanın içi nasıl bir gururla ve coşkuyla doluyor o an bilirsiniz,yürüdükçe bağıra bağıra marşları söyledikçe daha da artan bir gurur.....
Uzun süre yürüdük elimizde fenerlerle o ışık selinin içinde çok güzel bir akşamdı....ve bu gün yine aynı şeyi yaşamak istiyorum...bu günlerde zaten yine sulu göz modundayım ...dün oğlumun mezuniyeti vardı,şiir okudular ağladım,kolbastı oynadılar ağladım,hiphop yaptılar ağladım...delimiyim neyim:))
ben seviyorum ama böyle olmayı,böyle yaşamayı,mantığımın duygularımı seçmesini...bence doğru olan bu ve böyle olursa daha zor yaşlanacağım gibi de kendimce bir tezim var...züğürt avuntusu mu desem ne desem...öyle bişey işte:)))
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
1 yorum:
öyle bacım öyle boşver.. duygusal olmak en güzeli
mantık mantık nereye kadar:)
Yorum Gönder